Nou krijgt een klein kind natuurlijk sneller en vaker een virusje binnen dan een volwassene.
Maar Tim is nu goed ziek. Tim heeft al vanaf het begin af aan problemen met zijn luchtwegen. Met 7 maanden zaten we al bij de huisarts. Met 10 maanden kreeg hij al 'pufjes' mee.
Sinds vrijdag was het wel weer heel erg. Wij dachten gewoon een verkoudheidje.
Wat koorts, dikke snottebellen die tot op z'n kin hangen (want afvegen met een zakdoekje staat hij niet toe), elk uur huilend wakker worden, alleen maar bij je willen zitten en hangen. Het gewoonlijke als hij ziek is.
Maar zondag werd zijn benauwdheid toch wel heel erg. Dus hebben we uiteindelijk toch maar even de spoedpost gebeld. Nou, die wilde hem wel even zien, dus of we om 15.00 uur konden langskomen (15 min na het telefoontje).
De huisarts daar heeft Tim wat onderzocht.
Even zijn ademhaling beluisteren, kijken naar zijn borstkasje hoe zijn ademhaling gaat, oortjes en keeltje bekeken en nog wat vragen gesteld. Op dat moment telde hij 64 ademhalingen per minuut, best veel. Tim had ook al slecht geslapen sinds vrijdag, dus bij alles wat de dokter met hem deed begon hij hartverscheurend te huilen.  Hij was zóóóó moe...
De dokter heeft toen overlegd met de dienstdoende kinderarts. Die wilde Tim ook even zien. (Wie wil zo'n geweldig mannetje nu niet zien?!)
Dus paps en mams met Tim door naar de SEH. Daar kreeg hij een plakkertje op zijn teen om de zuurstof in zijn bloed te meten, en een 'plaszakje' om. Zijn temp werd gemeten, die was 38,7 op dat moment. Er moest bloed worden geprikt en wat röntgen-foto's gemaakt.
Toen was het wachten op de kinderarts. De uitslagen van het bloed waren goed, de urine en de foto's ook (gelukkig maar). Maar de benauwdheid bleef. Dus vermoedde ze wel een luchtweg infectie...? Hij werd verneveld en daarna mochten we weer naar huis. Dat was rond 17.30 uur.
Maandag moesten we even bellen om te vertellen hoe de nacht was gegaan en om een afspraak te maken bij de CARA-verpleegkundige.
Nou, maandag is dus vandaag.
Vanmorgen heeft mama gebeld naar de kinderpoli van het ziekenhuis.
Verteld dat de verneveling maar eventjes hielp en zijn gewone pufjes ook niet en dat hij bijna niet heeft geslapen door de benauwdheid. Mmmmm, dan wilde de dokter hem nu ook maar even zien. Of we daar om 10.00 uur konden zijn.
Om 10.45 uur werd Tim geroepen. Toen hij de dokter zag voelde hij alweer nattigheid en zette het op een brullen. Weer even luisteren en voelen en kijken. Tja...
Een luchtweg infectie in combinatie met een ontsteking in de voorhoofds holtes.
Tim kreeg weer een verneveling, maar met een andere medicijn combinatie dan hij had gehad op de SEH. Hij kreeg neusspray en een recept voor andere pufjes mee, die allebei ontstekings remmend zijn. Maar die hij dus ook elke dag moet krijgen. De neusspray voor 5 dagen en de pufjes voor 4 weken. En het is al zo'n drama om het erin te krijgen.
Papa, mama en Tim gaan nog een zware paar weken tegemoed.
Morgen moeten we weer terug naar de dokter, en aansluitend naar de CARA-verpleegkundige, en dan weer bloed prikken voor allergie onderzoek, en dan zullen we wel weer zien.
We hopen gewoon dat Tim van zijn benauwdheid afkomt, en weer het lekkere vrolijke mannetje als altijd wordt. | 
Joost van der Vegte
. 
. 
. 
. 
)
terwijl hij erop zat (die had ik nog niet). Maar na 15 min. dacht ik dat het weer niks werd en wilde hem eraf halen. Toen zag ik wat druppels op de rand zitten, en onderin lag een klein plasje! 
, en zo plast hij op zijn potje. Als eerste heb ik papa geroepen, die zat boven. Hij heeft Tim meteen een kadootje gegeven, een mooie auto. 
en zijn armpjes uitsteken. 
